Ontdek ons via www.s-lp.be

2009 wordt een jaar waarin doortastende maatregelen zullen nodig zijn om een aantal problemen grondig aan te pakken: niet alleen de financiële en economische crisis, maar ook de vergrijzing, het asiel- en migratiebeleid en de klimaatproblematiek moeten aangepakt worden. Met deze kaduke ploeg waarin liberalen, socialisten en christen-democraten elkaar nog steeds naar het leven staan zal doortastend beleid een holle slogan blijven. Het enige wat de meerderheidspartijen vandaag bindt, is de machtshonger die groot genoeg is om een regering in het zadel te helpen zonder meerderheid aan Vlaamse zijde.

Kan de nieuwe ploeg met een geloofwaardige begroting starten? Komt de formateur eindelijk tot een akkoord over asiel en migratie? Komt er een slagkrachtige parlementaire onderzoekscommissie over Fortis of wordt de eerste beleidsdaad van de nieuwe premier een doofpotoperatie? Dat zijn de eindejaarsvraagjes die er echt toe doen. Dat CD&V nu vraagt om geen ‘partijpolitiek tribunaal’ te organiseren komt enigszins lachwekkend over: de onderzoekscommissie moet zich immers buigen over politiek benoemde rechters.

Een regering die de rit uitzit tot 2011 is blijkbaar het enige uitgangspunt. Gaat die nieuwe regering dan doen alsof er het voorbije jaar van een crisis geen sprake is geweest? Senator Geert Lambert noteerde uit de verklaringen van bemiddelaar Martens dat er een stabiel objectief in de maak is. “Hoe kan je nu een stabiele, eendrachtige ploeg hebben zonder dat er al een leider is aangeduid? Bovendien is er geen sprake van oplossingen voor concrete dossiers. Of is de begroting nu plots wel in evenwicht en heeft Martens een oplossing bedacht voor de regularisatieproblematiek? Al wat de traditionele partijen wensen is hun eigen macht behouden. De crisis echt oplossen is duidelijk het minst van hun zorgen.”

Geert Lambert: “Ik heb duidelijk gesteld dat halve maatregelen en verborgen agenda’s de crisis niet zullen oplossen. De huidige situatie bewijst de noodzaak aan  ongebonden partijen die voor verfrissende verandering kunnen zorgen. Elke kiezer heeft met zijn eigen stem een kans om verandering te brengen. Federale verkiezingen moeten er dus snel komen en niet allemaal samen in juni. De kiezer moet kunnen oordelen over een gevoerd beleid, niet over een wirwar van beleidsniveaus.”

Zo willen sommigen het systeem van de samenvallende verkiezingen introduceren.Volgens senator Geert Lambert toont dit idee aan hoe men de federale logica compleet onderuit wil halen. De federale logica houdt in dat de beide regeringsniveaus - federaal en regionaal – elk afzonderlijk rekenschap kunnen vragen voor hun beleid. Lambert: “Het laten samenvallen van verkiezingen zal pas echt verwarring zaaien. De kiezer moet kunnen oordelen over een gevoerd beleid, niet over een wirwar van beleidsniveaus. Als je alle verkiezingen op dezelfde dag houdt, is er pas echt een complete verstrengeling van de beleidsniveaus. Dan draai je de klok jaren terug.”

Geert Lambert (Vl.Pro) vraagt zich luidop af waarom er zo snel wordt teruggegrepen naar het verleden. ” De malaise van de laatste dagen, waaruit de verstrengeling tussen politiek en elk onderdeel van de samenleving zo verstikkend bleek, toont net aan dat er nood is aan een breuk met het verleden. Gaan Dehaene en consoorten, allen symbool van verzuilde macht, oplossingen aanreiken voor de toekomst? ”

Senator Geert Lambert durft wel naar de toekomst kijken: “Laat 2009 het jaar zijn van de breuk met het verleden, van verfrissende ideeën, maar vooral van ongebonden politieke partijen. Alleen verkiezingen kunnen elke burger de kans geven om voor die verandering te kiezen. Elke seconde telt!”

In minder dan een jaar hebben Leterme en co de oude CVP staat opnieuw geïnstalleerd. Senator Geert Lambert: “¨De klassieke partijen storten het land verder in een compleet immobilisme. Wie denkt dat een doorstart of een noodregering antwoorden kan bieden op de huidige financiële crisis, beliegt zichzelf. De huidige situatie bewijst de noodzaak aan  ongebonden partijen. Er is nood aan verandering en verfrissing van de politieke partijen.”

De huidige crisis is veel meer dan een politieke crisis. Het  is een systeemcrisis die Leterme, met de klassieke machtspartijen, mee heeft veroorzaakt.

Senator Geert Lambert: “De politiek kan en moet de maatschappij vorm geven. Dat kan niet met de huidige machthebbers. Elke kiezer heeft met zijn eigen stem een kans om verandering te brengen. Het wordt tijd dat iedereen dit engagement opneemt.” 

Eens te meer blijkt dat de grote partijen er niet voor terugdeinzen om de mensen die ze in allerlei functies positioneren – in de wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht – als lijfeigenen te beschouwen. De macht is in hun handen één en ondeelbaar. De grote machtspartijen zijn op die manier niets minder dan een bedreiging voor de democratie.

Nadat de crisis rond Fortis is opgelost door een interimpremier, zijn er dringend nieuwe verkiezingen nodig. De bevolking moet de kans krijgen om haar mening te geven over de rampzalige passage van Leterme in de Wetstraat 16. Het moet duidelijk zijn dat de tijd van de machtspartijen die menen dat ze zich alles kunnen permitteren voorbij is. De CVP-staat moet met deze crisis eindelijk ten einde lopen.

Wie twijfelt aan het nut van ongebonden partijen is vandaag door Leterme van antwoord gediend. Het is geen toeval dat de klassieke partijen er alles aan doen om die kleine spelers, die het machtsspelletje weigeren mee te spelen, onschadelijk te maken door hen met handen en voeten te binden en door ondemocratische kiesdrempels. Die ongebonden partijen, die geen mannetjes hebben in alle geledingen van het publieke leven, zijn een garantie voor een eerlijke politiek zonder verborgen agenda’s.

Hopelijk kunnen mensen zonder papieren beter met sarcasme om dan Walen. Een andere beschrijving voor de oproep van de CD&V is moeilijk te verzinnen, of het zou cynisme moeten zijn. Thyssen herinnert eraan dat de CD&V zich in haar verkiezingsprogramma en in het regeerakkoord engageerde om meer transparantie te bekomen bij de behandeling van individuele regularisatiedossiers. Ze voegt eraan toe dat er momenteel een indruk van onduidelijkheid en willekeur heerst. “In het spel van meerderheid en oppositie zou dat eigenlijk mijn tekst moeten zijn, maar blijkbaar gaat Thyssen, als een echte christen-democraat, prat op de discrepantie tussen beloftes en beleid”, reageert Lambert verbaasd.

“Het is van groot belang dat binnen een redelijke termijn een akkoord wordt bereikt. Dat kan alleen als iedereen zijn verantwoordelijkheid durft te nemen en bereid is compromissen te maken”, poneert Thyssen nog. Het is maar de vraag of Leterme zich als premier van een ruziënde regering aangesproken zal voelen. Het is realistischer te veronderstellen dat hij die verantwoordelijkheid zoals steeds zal delegeren. Lambert merkt ook op dat de redelijke termijn waarvan sprake al heel lang overschreden is.

“Als Leterme zo verder doet, kan hij in 2011 met exact hetzelfde programma naar de kiezer als in 2007″, aldus Lambert, “hij zal immers niets gerealiseerd hebben, alle beloftes over goed bestuur ten spijt.”

Ondertussen verandert er voor de mensen zonder papieren niets aan de knagende onzekerheid. Misschien is de ACW-kiezer nog gebaat bij een persbericht als zoethoudertje, de families die nog steeds niet weten in welk land ze straks kerstmis zullen vieren hebben weinig aan woorden, of ze nu in een verkiezingsprogramma, een regeerakkoord of een persbericht staan. Alleen daden zijn voor hen van tel.

“Stapt Thyssen straks ook effectief mee in de betoging voor regularisatie in Antwerpen? Van de schizofrene CD&V zijn we al het één en ander gewend, maar een partijvoorzitter die betoogt tegen het beleid van haar premier zou alweer een primeur zijn. Het is maar de vraag of de kiezer het gevoel voor sarcasme van de CD&V-top deelt,” besluit Lambert.

Nelly Maes, die tot vandaag waarnemend voorzitter was, blijft in het partijbestuur als ondervoorzitter. Geert Lambert: “Er is in ons politieke landschap zeker ruimte voor een partij die kiest voor vrijheid en verantwoordelijkheid, die vecht voor gelijke kansen. We streven naar een samenleving die niemand in de steek laat en tegelijk van iedereen een engagement vraagt. We gaan keihard werken om op 7 juni de kiesdrempel te halen.”

De partijraad is het eens om op korte termijn voor een nieuwe naam te kiezen om het links-liberale project uit te dragen.